Een nieuw begin op de trails van de Santa Monica Mountains
De bosbranden in Zuid-Californië van januari 2025 waren verwoestend op een schaal die zich nauwelijks laat bevatten. Het verlies aan leven (mens, dier en plant) en de verwoesting van eigendommen hebben een onmetelijke impact gehad op iedereen in onze gemeenschap. Terwijl we allemaal de draad van ons leven weer proberen op te pakken, merk ik dat ik word aangetrokken tot de dingen die ik het meest heb gemist.
Als natuurliefhebber en hardloper voelde de langdurige sluiting van onze lokale trails in Pacific Palisades, Santa Monica en Malibu als een diep verlies. Maandenlang was het simpele ritme van het pad opzoeken (de vrijheid om te rennen, wandelen en fietsen op de prachtige trails die deze streek kenmerken) volledig buiten bereik.
Nu het grootste deel van het trailnetwerk eindelijk weer open is, kan ik niet wachten om elke kilometer opnieuw te ontdekken.
Terug naar oude favorieten
Weer buiten zijn is werkelijk geweldig. Ik ben onlangs teruggekeerd naar een paar van mijn favoriete routes, die elk hun eigen unieke kijk op ons lokale landschap bieden:
- Temescal Canyon: opnieuw betreden vanaf de top van Bienveneda Avenue.
- Paseo Miramar Trail
- Saddle Peak
- Trailer Canyon (in Topanga State Park)
Op een heldere ochtend bieden deze trails adembenemende, panoramische uitzichten over de hele kustlijn, van Malibu tot voorbij Manhattan Beach. Naarmate je klimt, kijk je diep over de vallei uit, volg je de skyline van het centrum van Los Angeles en zie je helemaal tot aan de besneeuwde toppen van Mt. Baldy.
Een landschap herboren
Voor een hardloper die deze paden door en door kent, is de fysieke transformatie van het terrein opvallend. Het is ontzettend inspirerend om te zien hoe het leven de verschroeide aarde fel terugverovert. Schitterend kleurrijke wilde bloemen van allerlei soorten en levendige, laaggroeiende planten gedijen op een manier die ik nog nooit eerder heb gezien. Het is bijna niet te geloven hoe snel en krachtig deze plantenwereld uit de as is herrezen.
De branden legden ook delen van het terrein bloot die voorheen verborgen lagen onder dichte begroeiing. Veel beken en waterlopen waarvan ik het bestaan niet kende, zijn nu zichtbaar langs de routes. Enorme rotsen en keien in alle kleuren en maten, ooit bedolven onder het struikgewas, staan nu scherp afgetekend langs de randen van de paden.
Hoewel het tragische verlies van volgroeide bomen de vergezichten ingrijpend heeft veranderd, draagt dit andere, rauwe perspectief op het landschap zijn eigen kale schoonheid met zich mee.
Samen verder op het pad
Ik weet dat ik niet de enige ben die dolblij is dat deze trails er weer zijn. Bij elke run begroet ik talloze bekende gezichten van voor de branden, en allemaal delen we datzelfde gevoel van opluchting en vreugde om weer op de trails te zijn.
We zijn enorme dank verschuldigd aan de ploegen die deze gebieden veilig hebben heropend, en aan de onvermoeibare vrijwilligers uit de gemeenschap die ze onderhouden. Aan iedereen die de schop in de grond heeft gezet of een pad heeft vrijgemaakt: oprecht bedankt.
We mogen ons ongelooflijk gelukkig prijzen met 's werelds grootste stedelijke nationale park direct voor onze deur. Maar als hardlopers en wandelaars is het een voorrecht dat gepaard gaat met een gedeelde verantwoordelijkheid om deze omgeving te beschermen, respecteren en behouden terwijl we ervan genieten. Tot ziens op de trails.